Categoriearchief: Moeitelozer leven

Onderwerpen die een persoonlijk onderwerp behandelen, om mogelijkheden van persoonlijke groei en coaching te illustreren.

Vastgelopen? Wissel van dimensie!

Mentaal en emotioneel vastgelopen? Zoek een nieuw perspectief vanuit een andere dimensie

Omdenken?

Deze week triggerde een lieve vriend mij omdat hij een prachtig plaatje van ‘Omdenken’ aan me stuurde. De tekst luidde:

‘Het gaat er niet om jezelf of de ander te repareren, maar juist te accepteren. Door te accepteren kun je transformeren’.

Ja mooi, dacht ik, maar…

Maar het gevaar ontstaat dat je jezelf dan ook weer ‘moet’ accepteren. En ook dat lukt niet altijd. En voor je het weet geef je jezelf op je kop omdat je jezelf niet accepteert. Loop je daar weer vast en ben je daar weer aan het repareren. Dus het klinkt zo vrij, maar het is toch weer een voorwaarde waar je aan moet voldoen of een doel dat je moet bereiken. En zo zie ik veel mensen om me heen die maar cirkels blijven draaien in het ‘werken aan zichzelf’.

Mentale en emotionele cirkels

Eigenlijk draaien ze op het mentale en emotionele niveau rondjes. Mentaal in de zin van analyses over eigen gedrag, oorzaken van het eigen gedrag vinden in het verleden, emoties duiden in verhalen over de werkelijkheid en het exploreren van strategieën tot zelfverbetering. Emotioneel omdat ze bewust gaan voelen wat er speelt en daar dan mee ‘aan de slag’ gaan.
Bij focus op persoonlijke ontwikkeling gaat er dus al snel veel aandacht naar de mentale en emotionele dimensie van het menselijk bestaan.

Begrijp me niet verkeerd! Ik ben een groot voorstander en overtuigd beoefenaar van persoonlijke ontwikkeling. Omdat het me vrijer en blijer maakt. Maar soms loop je vast in een gedrags- of denkpatroon. En dan blijf je maar analyseren: ‘Wanneer is het ontstaan?’ ‘Wanneer speelt het patroon op?’ ‘Wanneer eindigt het?’ En het kan gebeuren dat je volledig bewust van het patroon bent en dat het toch maar blijft plaatsvinden. Ik weet niet of je het herkent, maar volgens mij hoort dit ‘vastlopen’ echt bij persoonlijke ontwikkeling.

Oplossen op een ander niveau

En dat deed me denken aan de uitspraak van Einstein:

‘Je kunt een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt’.

Oftewel, je kunt het probleem niet oplossen op het niveau waarop het is ontstaan.

Dus wellicht is het een idee om via andere dimensies tot een oplossing te komen. We hebben naast de mentale en emotionele dimensies namelijk ook nog de fysieke en spirituele.

Fysieke oplossingsrichtingen

Goed zorgen voor je lijf

Het fysieke niveau kan krachtig ondersteunen bij persoonlijke ontwikkeling. Een gezond en fit lichaam helpt enorm in het optimaliseren van vrij en blij leven. Dit is niet altijd haalbaar, maar je helpt jezelf enorm als je optimaal goed voor jezelf zorgt. Soms zie ik mensen die slecht voor zichzelf zorgen – teveel of te weinig eten en drinken of sporten, stressend over werk of andere zaken ‘die nog moeten gebeuren’.  Dan verbaast het me niet dat het lastig is om je persoonlijke ontwikkeling door te zetten. Deze is immers gericht op vrijer en blijer worden. Goed zorgen voor je lijf en jezelf rust gunnen zonder stress kan dan een belangrijk startpunt bieden om de persoonlijke ontwikkeling richting vrijheid weer te laten stromen.

Gebruik de fysieke ‘intelligentie’

Daarnaast is het inmiddels geen geheim dat het lichaam een zekere ‘intelligentie’ heeft. Vage termen als celgeheugen en het opslaan van emoties in het lichaam door bijvoorbeeld continue spierspanning  beginnen tot het grote publiek door te dringen. Denk bijvoorbeeld aan spanningshoofdpijn. Of aan het opwekken van depressieve gevoelens als de ademhaling van de borst naar de buik verplaatst wordt en de buik ontspant. Velen ervaren dat lichaamswerk enorm kan ondersteunen om emoties en patronen op te lossen zonder ‘analyses’. Denk aan yoga, ademwerk, dansen e.d.

Spirituele oplossingsrichtingen

De ‘spirituele dimensie’ is bij het vastlopen in de mentaal/emotionele dimensie ook van groot belang. Wat is jouw grotere perspectief in het leven? Wat zijn jouw diepste waarden of overtuigingen? Kun je je daar op richten? Soms is het heel duidelijk en praktisch. Je hebt bijvoorbeeld scherp op welke wijze je dienstbaar wilt zijn aan het Leven, de Aarde, de mensen die je liefhebt, het Grotere Geheel. En dat Grotere Geheel kan natuurlijk van alles zijn.  Van ‘het ongelimiteerde quantum veld vol potentie waarin wij ontstaan en vergaan’ tot ‘God’. Van de ‘Bron’, de ‘Kosmische Dans’ tot ‘de acceptatie dat we leven en dan sterven en that’s it’. Het is maar waar jij de verwondering voelt over je complexe bestaan.

Vanuit dit grotere perspectief is het lastig vast te blijven zitten in je cirkel analyses over jezelf. Een helend perspectief, waarbij acceptatie of reparatie van het zelf overstegen worden.

‘Spirituele, ziels, bestaansdimensie,
yeah, right….’

Voor sommige mensen is het lastig verbinding te voelen met deze ‘ziels-‘ of ‘bestaansdimensie’. Wat als dat grotere perspectief ongrijpbaar voor je is en niet betekenisvol aanvoelt? Wat als je geen verwondering of mysterie voelt bij het feit dat jij (ongevraagd?) op deze planeet bent verschenen en dat je er (ongevraagd?) weer van zal verdwijnen?

Geest verruiming

Het gaat eigenlijk om het zoeken naar een manier om je geest te verruimen buiten de normale mentale en emotionele patronen. Een manier om hier meer gevoel voor te krijgen is de stilte en de leegte op te gaan zoeken. Om te zien of je buiten het denken om, kunt gaan ervaren wat ‘Bestaan’ of ‘Zijn’ voor jou is. Een goede manier hiervoor is mediteren. Dit kan je in contact brengen met de verwondering over het bestaan. Ook het beleven van natuur kan ons in contact brengen met deze dimensie. Bijvoorbeeld door te wandelen en te rusten in de natuur. En wat te denken van muziek en dans? Velen kunnen opgaan in muziek en dans om dieper bij de pure vreugde en verwondering van het bestaan te komen. Soms kunnen geestverruimende middelen ondersteunen, als de persoon er klaar voor is en in de juiste setting.

Persoonlijke zoektocht

Het is vaak een persoonlijke zoektocht vol vallen en opstaan voor de spirituele dimensie goed doorleeft kan worden en kan helpen in te laten zien dat je al vrij bent en altijd al was…

Hoe dan ook: probeer eens te kijken vanuit een andere dimensie van je bestaan als je vast lijkt te lopen in je analyses en patronen.

Verder praten? Maak een afspraak voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

 

Dankbaarheid

Oproep tot dankbaarheid

Vandaag een oproep tot dankbaarheid.

Waarom? Omdat dankbaarheid mij de afgelopen week overspoelde en omdat het zoveel positieve effecten heeft op gezondheid, geluk en relaties.

Positieve effecten

Een quote uit Psychologie Magazine.

‘Dankbaarheid wordt ook wel het paradepaardje van de positieve psychologie genoemd. De Amerikaanse psycholoog Martin Seligman, grondlegger van deze stroming, hield in 1998 een beroemd geworden speech waarin hij opriep meer onderzoek te doen naar wat mensen gelukkig maakt in plaats van naar psychische stoornissen. Sindsdien zijn er duizenden onderzoeken gedaan naar eigenschappen als doorzettingsvermogen, wijsheid, tevredenheid en zelfvertrouwen. Dankbaarheid springt daaruit, doordat ze zulke grote en duidelijk positieve effecten heeft op onze gezondheid, ons geluksgevoel en onze relaties.’

Het artikel beschrijft twee manieren om de dankbaarheid te trainen: bewust je zegeningen tellen en dankbare brieven schrijven.

Zegeningen tellen

Zeven dagen geleden startte het vieren van mijn negende lustrum op deze planeet. De fijne en frivole festiviteiten lieten zich niet in één dag vangen. M’n lief, vrienden en familie vergezelden mij in een meerdaags festijn. Dé dominante aanwezige tijdens deze dagen was ‘dankbaarheid’.

Dankbaarheid voor dit buitengewoon bijzondere en tegelijkertijd alledaagse en banale bestaan. Talloze aspecten ervan ontvingen spontaan mijn grootse gevoelens van dankbaarheid. Een zichzelf versterkende staat van zijn die voortduurt. Ik kan maar niet stoppen met het tellen van mijn zegeningen. Dankbaarheid voor;

  • De mij nabije magnifieke en machtig mooie mensen. Altijd in voor het lauweren van het leven op (on)conventionele wijzen.
  • Het feit dat ik na vijfenveertig jaar leven gezond en gelukkig ben en dat ik dat kan vieren.
  • De tijd en ruimte die mij gegund is om te doen wat ik belangrijk en fijn vind.
  • De korte contactjes en gemoedelijke gesprekjes in winkels, de sportschool, op straat et cetera.  Als blijmoedige en kwispelende  hondjes erkennen we elkaars bestaan en trippelen weer verder.
  • De – nog wat lauwe warmte van de – lentezon. Die mijn gezicht streelt in de achtertuin en onweerstaanbaar de katjes aan de bomen naar zich toe trekt.
  • De geur van het Markermeerwater in de achtertuin, die de belofte van de zwaardere zomerse algengeur al in zich draagt.
  • De teruggekeerde ganzen die zich zicht- en hoorbaar verschansen in het natuurgebied waarlangs ik loop.
  • De honden die elkaar na ruim 11 jaar samenzijn door de lente laten verleiden tot spelen in het net ingezaaide gras.

Ga er ook voor!

Zoveel om dankbaar voor te zijn. Zelfs als de omstandigheden niet optimaal zijn. Elke dag even bewust stil staan voor al die pracht in je leven. Laat je meeslepen in het spel van dankbaarheid en vergroot je eigen geluk.

‘Gelukkig is de mens die niet achter het geluk aanzit als achter een vlinder, maar dankbaar is voor alles wat hem gegeven werd!’
Phil Bosmans, Belgische pater en schrijver 1922-2012

Een andere inspiratiebron is het nummer ‘Gratitude’ van Lazy Hammock (zie hier de songtekst).

Inspirerend nieuws

's Werelds beste nieuws werkt inspirerend
’s Werelds beste nieuws

Inspirerend nieuws dat er toe doet

Op een dag als vandaag voel ik me geroepen om me te richten op de zaken die er voor mij werkelijk toe doen en om mediabronnen op te zoeken die bereid zijn de huidige wereldsituatie op een alternatieve manier te belichten.

Dat leidde vandaag tot een aantal prachtige persoonlijke contacten en tot de ontdekking van de website: Worlds Best News. Een website die op een rij zet welke mooie ontwikkelingen er in de wereld zijn. Kijk vooral eens naar de pagina’s onder ‘al bereikt’.

Een aantal van de daar gepresenteerde feiten sluiten aan op wat ik al eerder had gelezen in de dikke pil van Steven Pinker: The Better Angels of Our Nature: Why Violence Has Declined. Hij heeft daar ook een lekker toegankelijke youtube presentatie over gegeven.

Kijk, dat vind ik nou een fijne  focus voor vandaag.
Ik wens je veel positieve inspiratie toe!

 

 

 

Eenvoudig geluk

topsalade
Een topsalade leidt soms tot eenvoudig geluk

Eenvoudig geluk

Soms is het zo eenvoudig om je helemaal tevreden te voelen. Als ik daar op reflecteer dan zie ik dat het altijd weer met een balans op de 4 dimensies te maken heeft.

Vandaag begon het voor mij met wakker worden zonder wekker. Uitgerust aan het ontbijt en dan een webinar volgen waar ik in uitgedaagd wordt om eens verder na te denken over hoe ik de retraites en coaching verder in de markt wil zetten. Dan een stuk hardlopen en met de koude wind in mijn gezicht en deephouse op mijn oren de juist opgedane inspiratie verder laten bezinken.

Ga ik workshops geven? Wat kan ik direct en gratis aanbieden aan mensen waar ze direct wat aan hebben? Hoe laat ik hen dat weten? Ik weet het allemaal nog niet, maar het is fijne materie om te laten sudderen in mijn hoofd, terwijl het lichaam loopt langs de Noorderplassen. Om dan vervolgens thuis een fantastische salade* te maken en te eten en wat fijne mensen die ik lang niet gesproken heb te bellen. Dit alles doorspekt met een overstijgend gevoel van dankbaarheid voor het leven.

En als ik dan naar de inspirerende afspraken kijk die er vandaag en later deze week voor me liggen ontstaat er een lichtvoetig gevoel van geluk in mij.

Wat kan het leven toch eenvoudig fijn zijn.

*Recept

Hier het recept: wat romaine sla en een paar blaadjes spinazie (rauw) klein snijden. Zo ook een kwart komkommer, een flinke tomaat, 2 worteltjes (die van mij kwamen uit eigen tuin maar dat hoeft natuurlijk niet) en een flinke avocado. Verder toegevoegd: 2 gekookte eitjes, een klein stukje geitenkaas (verkruimeld) en zonnebloempitjes. Als verdere smaakmakers: een beetje mayonaise en honing.

Gezonde overgave

Koortsig brandend haardvuur
Vol overgave koortsig voor het haardvuur

Ziek is sneu?

Ik was het bijna vergeten: dat je lichaam je soms goed kan laten merken dat een virus er zijn eigen ding mee wil doen.

De gloeiende wangen worden in eerste instantie beschouwd als een gevolg van mijn zonnig bergverblijf, maar de rillingen over mijn rug vertellen mij dat hier iets anders aan de hand is. De gezichten om mij heen reflecteren dat ik me in een betreurenswaardige positie bevind, ‘ik ben ziek’ en men heeft met mij te doen.

Maar hoe sneu is het nu eigenlijk?

Goed bezig met ziek zijn

Ik ga vroeg naar bed, en neem bij uitzondering paracetamol. Binnen de kortste keren slaap ik en kan mijn afweersysteem zijn werk doen. Als ik rond drieën wakker wordt is het duidelijk dat de koorts in volle hevigheid terug is, vergezeld van hoofdpijn. ‘Goed bezig!’, denk ik. Slapen lijkt me nu de beste bewustzijnstoestand, dus ik neem nog wat paracetamol om de slaap weer te kunnen vatten. Als ik om half tien – extreem laat voor mijn doen – wakker wordt, voel ik me eigenlijk wel prima.

Een beetje rustig aan doen. Vandaag niet sporten of wandelen, maar rustige klusjes in huis, fijne gesprekken en goed voor mezelf zorgen. Rond half drie komen de koude rillingen weer terug.  Ik breng nog even een vriendin naar het station en nestel mij voor de haard. De honden komen af een toe een aai halen, deze blog rolt uit mijn vingers en de warmtestraling haalt het ongemak uit de koorts. Ik kan niet veel meer doen dan zo een beetje voor het haardvuur hangen, maar wat wil je nog meer?

Ik voel me dankbaar dat mijn wezen precies weet wat het moet doen om ervoor te zorgen dat het gezonde dynamische evenwicht waar ik normaal uit besta weer kan ontstaan. Ik juich de onderdelen van het immuunsysteem vanaf de zijlijn toe en geef me over aan hun expertise. Ook voel ik me dankbaar voor de ruimte die ik in mijn leven heb gecreëerd, zodat ik moeiteloos de rust kan nemen waar nu om gevraagd wordt. Oftewel: ik geef me over aan de situatie en er ontstaat een mooie dag.

Ik ervaar het als een bevestiging dat het ook onder deze omstandigheden zo werkt: overgave aan dat wat er is, brengt geluk.

Creatief domein

ijsbloemen-op-het-raam-in-samoens
De natuur vormt een creatief voorbeeld in Samoëns: ijsbloemen op het raam

Onverwachte mentale creativiteit

Deze dag stond in het teken van de mentale dimensie; het hoofd draaide overuren.

Dat verwachtte ik vanmorgen in eerste instantie niet.

De dag begon namelijk met de stijf bevroren schoonheid van ijsbloemen op het raam, die mij in eerste instantie vrij lieten associëren over de veranderende seizoenen en de vergankelijkheid van het bestaan. Het leek een spirituele dag te worden. Maar net zoals de ijsbloemen ijlings ruim baan maakten voor de wederom warme zon, maakten mijn spirituele mijmeringen ruimte voor de rationeel denkende, oplossingsgerichte en leergierige geest. Vandaag was immers de dag dat ik mijn website van het obsolete Iweb ging verhuizen naar het hippe Wordpress, daarmee de deelbaarheid van mijn hersenspinsels dienende.

Zoals ik in een eerder blog schreef, moet je soms gewoon beginnen.

En dat heb ik dus ook vandaag gedaan.

Website verhuizing

Het gevolg was een website verhuizingstraject dat leek op een pittige bergwandeling: gemotiveerd en uitgerust starten aan de beklimming, op een gegeven moment eens op de kaart kijken of er nog een eind aan gaat te komen, maar niet weten waar je bent want de GPS doet het niet, op hoop van zegen stevig doorlopen zodat je wellicht nog voor het donker invalt binnen bent en uiteindelijk moe maar tevreden arriveren bij het eindpunt.

En zo kijk ik dus nu terug op een succesvolle omzetting van mijn domeinnaam op een ander platform, een omzetting van een website van Iweb naar WordPress én deze nieuwe blog. Ik wist niet dat ik het in me had. Een week geleden wist ik nog niet eens wat WordPress was. Laat staan dat ik wist wat een platform was waar een domeinnaam op gehost wordt. Of wat een widget was (die eigenlijk een plugin pleegt te zijn) die sharing of subscription mogelijk maakt.

Met trots kan ik zeggen: ‘Het lukte!’. Het was me overigens nooit gelukt als het gratis WordPress niet zo’n prachtig open source programma was. Volop instructie documenten en filmpjes voor elke vraag die je maar kunt bedenken. En ook niet zonder de geduldige medewerking van mijn hosting provider.

Toen ik vorige week naar Samoëns vertrok, had ik geen plan om een nieuwe website te bouwen. Maar het is heerlijk als zoiets spontaan en uit creativiteit ontstaat en ook nog veel nieuwe ervaringen en kennis onderweg brengt. Hopelijk leest het ook een beetje lekkerder!

 

Gewoon beginnen!

just-start
Beginnen met typen en zien wat er gebeurt

Kyle Cease: Just start

Zojuist zapte ik wat rond op de site van Kyle Cease. Een van de video’s (Just start) gaat over handelen vanuit je eigen creativiteit versus handelen om de gedachten van anderen te kunnen controleren.  Dus ongecensureerd te laten stromen wat er op dit moment is vanuit de intentie iets moois te geven en te zien wat er dan komt en dat te accepteren als hetgeen dat er op dat moment moet zijn.

Ik had een totaal andere paragraaf getypt! Maar op wonderlijke wijze wiste WordPress dat zomaar en kan ik het nu niet meer terughalen. Blijkbaar was dat niet wat er op dat moment moest staan, dus staat dit er nu.

En nu ondervind ik wat het is om gewoon maar te typen en te zien wat er komt. Een overgave aan het moment en een behoefte om mijn boodschap (welke boodschap?) te delen met die paar mensen die de moeite nemen om mijn blog te lezen en voldoende interesse in mij hebben om geïnteresseerd te zijn in de gedachtenprocessen die in mij leven. Een fijn handjevol. Misschien twee handjes. Maar wat voor handjes! Ik voel de dankbaarheid door me heen stromen voor deze mensen die bereid zijn me te spiegelen zonder (al te negatief :-)) oordeel. Die gewoon kunnen denken: ‘Leuk dat ze dit doet!’ en er verder het hunne van denken over nut of onnut ervan.

Discipline en overgave

Maar de discipline van het schrijven, het overgeven aan het creatieve proces, het naar buiten laten stromen van mijn gedachten zonder oordeel en zonder behoefte aan een positief oordeel van de lezer, helpen me verder om te leven vanuit de creativiteit die diep in mij is, zoals die in iedereen aanwezig is. Het helpt mij om het leven ten volle te leven en niet alleen vanuit aangeleerde patronen en angst voor wat de ander zal denken van me. Wat heerlijk om dat te kunnen doen! Want het leven is zo veel complexer dan het voldoen aan al die interne regeltjes en zo veel voller.

En nu denk ik aan de retraite die we gaan doen: misschien moeten we niet te veel voorbereiden. Maar – door meditatie en ontspanning – zorgen dat we in contact staan met dat in de diepte van ons dat we willen delen en er op vertrouwen dat we voldoende te geven hebben.

En nu stop ik, want ‘het’ stopt.

Stralen in liefde: lessen van een peuter

love-is-enough

Scherper of liefdevoller zien?

‘Ik zie het steeds scherper’, hoor ik mijzelf zeggen tegen een dierbare vriendin die mij al mijn halve leven spiegelt en laat groeien. ‘Al die stille vragen die we aan elkaar stellen in onze relaties. Die onuitgesproken wederzijdse afhankelijkheden gebaseerd op onzekerheden en angsten die onze partners moeten wegnemen.’ Ze hmt begrijpend en zegt me dat het toch fijn is om dat te zien. ‘Maar het lijkt wel of er een stuk menselijkheid uit de relatie verdwijnt als je niet meer automatisch bevestigend reageert. Het geeft namelijk zo’n heerlijk gevoel van verbondenheid als je elkaar precies in de tekorten aanvult. Als je dat niet meer doet, wat blijft er dan over?’ ‘Liefde’, zegt zij wijs en haar ogen dwalen weer even naar haar zieke zoon die nu wat rust lijkt te hebben gevonden in zijn wandelwagen in de middagzon van Samoëns.

Ik weet dat ze gelijk heeft. Het is niet de eerste keer dat die conclusie wordt getrokken uit bovenstaande gedachtengang. Ik ben dankbaar voor haar helderheid en mijmer dat het voor mij misschien gewoon zoeken is naar een nieuwe manier van me verhouden tot mensen nu het automatische bevestingsspel niet meer gespeeld wordt. Wat leg ik terug? Waar ga ik in mee? ‘Hmhm’, klinkt het begrijpend.

Liefde is meer dan genoeg

Bij de supermarkt staat de paar jaar oude Franse Mimi woordeloos stil bij de aanblik van de zoon die na het boodschappen doen weer in de maxicosi wordt gezet. Haar gezicht, nee haar wezen, straalt naar hem. En naar de wereld om haar heen. Hé, een hond! Haar zon schijnt in zijn richting. Hé, een ander mens en de zon draait een stukje verder. Met complete aandacht en liefde kijkt ze geheel vervuld van liefde naar het leven dat zich in vele vormen aan haar voordoet. Een uitstraling die ik anders alleen maar tegen kom op danceparty’s. Zij doet niet mee aan het geven van bevestiging, maar bevestigt met haar zijn alles wat er is. Zo eenvoudig is het. Wanneer heb ik verleerd dat in liefde zijn meer dan genoeg is?