Gezonde overgave

Koortsig brandend haardvuur
Vol overgave koortsig voor het haardvuur

Ziek is sneu?

Ik was het bijna vergeten: dat je lichaam je soms goed kan laten merken dat een virus er zijn eigen ding mee wil doen.

De gloeiende wangen worden in eerste instantie beschouwd als een gevolg van mijn zonnig bergverblijf, maar de rillingen over mijn rug vertellen mij dat hier iets anders aan de hand is. De gezichten om mij heen reflecteren dat ik me in een betreurenswaardige positie bevind, ‘ik ben ziek’ en men heeft met mij te doen.

Maar hoe sneu is het nu eigenlijk?

Goed bezig met ziek zijn

Ik ga vroeg naar bed, en neem bij uitzondering paracetamol. Binnen de kortste keren slaap ik en kan mijn afweersysteem zijn werk doen. Als ik rond drieën wakker wordt is het duidelijk dat de koorts in volle hevigheid terug is, vergezeld van hoofdpijn. ‘Goed bezig!’, denk ik. Slapen lijkt me nu de beste bewustzijnstoestand, dus ik neem nog wat paracetamol om de slaap weer te kunnen vatten. Als ik om half tien – extreem laat voor mijn doen – wakker wordt, voel ik me eigenlijk wel prima.

Een beetje rustig aan doen. Vandaag niet sporten of wandelen, maar rustige klusjes in huis, fijne gesprekken en goed voor mezelf zorgen. Rond half drie komen de koude rillingen weer terug.  Ik breng nog even een vriendin naar het station en nestel mij voor de haard. De honden komen af een toe een aai halen, deze blog rolt uit mijn vingers en de warmtestraling haalt het ongemak uit de koorts. Ik kan niet veel meer doen dan zo een beetje voor het haardvuur hangen, maar wat wil je nog meer?

Ik voel me dankbaar dat mijn wezen precies weet wat het moet doen om ervoor te zorgen dat het gezonde dynamische evenwicht waar ik normaal uit besta weer kan ontstaan. Ik juich de onderdelen van het immuunsysteem vanaf de zijlijn toe en geef me over aan hun expertise. Ook voel ik me dankbaar voor de ruimte die ik in mijn leven heb gecreëerd, zodat ik moeiteloos de rust kan nemen waar nu om gevraagd wordt. Oftewel: ik geef me over aan de situatie en er ontstaat een mooie dag.

Ik ervaar het als een bevestiging dat het ook onder deze omstandigheden zo werkt: overgave aan dat wat er is, brengt geluk.