Let’s dance!

Dansen in Club Lite
Dansen in Club Lite

Dansen!

Regelmatig is er voor mij slechts één manier om opgedane spanningen op fysiek, sociaal en emotioneel niveau volledig los te laten, namelijk door te bewegen. Denken, analyseren, reflecteren en praten zijn allemaal prachtig, maar niet altijd toereikend om weer in een volledig ontspannen zijnstoestand te kunnen komen. Het totale systeem moet de ruimte krijgen om zich op wat voor manier dan ook helemaal uit te leven. Soms werkt het om een berg te beklimmen, soms biedt hardlopen uitkomst, maar soms moet er gewoon gedanst worden!

Dus heb ik gisterenavond (Iradium) en vanmorgen (Ecstatic dance) lekker op blote voeten gedanst in mijn favoriete club van Amsterdam: Club Lite. En beide keren werd ik meegenomen op een reis.

Op reis in Club Lite

Gisteravond reisde ik op strakke – bijna techno – beats, via melodieuze en zweverige bruggen – die zich soms in hogere sferen lijken te bevinden – naar hoogtepunten in de drops en in de diepe baslijnen. De muziek heeft vele lagen waardoor bewegingen in geïsoleerde lichaamsdelen als vanzelf lijken te ontstaan. Bewegingen die vloeiend naar de andere delen overgaan.

Er zijn meerdere momenten dat ik mijzelf bewust werd als liefdevolle observator van de beweging die met de muziek door mij heen stroomt. Het lijf beweegt zoals het nooit eerder bewogen heeft en nooit meer zal bewegen. Het lijf wordt bewogen en ik heb niet het idee dat ik daar de leidende hand in heb. Iets beweegt mij en met dat bewegen ontstaat een ultiem gevoel van vrijheid, geluk en ontspanning. Na een paar uur is de energie op en met grote dank aan de DJ rijden we richting bed.

Als we om half tien wakker worden, is de eerste vraag: ‘Zullen we naar Ecstatic Dance gaan?’. Blijkbaar zijn we nog niet uitgedanst. ‘Iets’ moet nog geuit worden. En we gaan. De eerste klanken van DJ Martyn nodigen uit tot meditatieve vloeiende bewegingen en een naar binnen gekeerde sfeer bij de dansers die hier op zondagmorgen in stilte de zaal en de muziek delen. Maar Martyn is een meester in het opbouwen en de muziek daagt ons langzaam maar zeker uit tot het zoeken naar contact en een afgestemd samen dansen. Om ons uiteindelijk te leiden naar een extatisch dansende menigte die zich spontaan uit in oerkreten, in native American-achtige zangklanken en in breed lachende stralende gezichten die de bevrijding van het dansen weerspiegelen.

Wat er bevrijd wordt? Ik weet het niet. Maar het brengt niets dan goeds en de rust in mij is wedergekeerd.