Ontvouwen in stilte

Het leven ontvouwt zich voorbij concepten en woorden

Ontvouwen in stilte

Vandaag een persoonlijk verhaal. Het is lang geleden dat ik een blog geschreven heb. En dat terwijl zich veel aandient in mijn leven. Betekenisvolle ontmoetingen, reflecties op relaties, drie ayahuasca sessies, vrijwilligerswerk voor een organisatie vol positieve energie, twee intense tantra retraites.

Maar er diende zich geen concrete communiceerbare boodschap aan. Geen drang om een inzicht te delen. En zojuist concludeerde ik dat dat de boodschap is die zich aandient: soms moet een ontwikkeling in stilte ontvouwen. Is alles onbepaald. Valt er niets te schrijven.

Nieuwe perspectieven

De nieuwe perspectieven denderen over elkaar heen. Een nieuw transcendent perspectief op het mysterie van het leven, een nieuw perspectief op werk, een nieuw perspectief op coaching, op de retraites die Marloes en ik organiseren, op hoe ik mij verhoud tot anderen en tot mijzelf en mijn lichaam.  Alles is in beweging en ik kijk hoe ik participeer in deze beweging.

Dat is bij vlagen heerlijk. Ik houd van beweging, van ontwikkeling, van verrassingen, van nieuwe inzichten. Het is bij vlagen beangstigend of deprimerend. Alles verandert, alles verdwijnt. Een leegte en onbegrensdheid die ook angst en betekenisloosheid kan oproepen op momenten waarop de ratio het gevoel overheerst. Een leegte en onbegrensde vrijheid die  tegelijkertijd ook intens geluk kan oproepen, omdat het lege canvas van het bestaan mij de mogelijkheid biedt om de creatieve levensenergie waar we uit bestaan vol in te zetten.

Overgave en vormgeving

Het lijkt erop alsof ik weer een stapje bewuster van het Mysterie leef. Dat aannames en concepten weer wat minder voor waar worden aangezien. De overgave die hiervoor nodig is, dringt steeds verder door in mijn leven en maakt me stil, tevreden, gelukkig en vol verbinding. Soms is er geen overgave, maar verzet in me. Op die momenten is de negatieve emotie intens en dat toont me waar werk aan de winkel is. Het belangrijkste thema van dit moment is: ‘laat de ander volledig vrij, zodat je zelf ook volledig vrij kunt zijn’. Het lukt nog niet altijd, maar ook dat is goed.  Ook borrelt het weer om mijn nieuwe ‘zijnswijze’ weer meer concreet vorm te geven. Om de wereld in nieuwe vormen te dienen vanuit de nieuwe perspectieven.

Vol nieuwsgierigheid volg ik mezelf: wat gaat er voorbijkomen in deze levensstroom en waar laat ik me in meedrijven? Misschien dat het me blijft lukken om daar zo af en toe wat van te delen. Dank voor het luisteren!